Dagboek RaphaŽl Waterschoot diverse overgenomen artikelen
De overgave van Antwerpen opgemaakt door de stadsbibliothecaris Emmanuel de Bom op 4 okt 1914


Vorige pagina | Indexpagina | Volgende pagina

Burgemeester De Vos, baron van de Werve en van Schilde, gouverneur der provincie; senator Rijckmans; de schepenen Albrecht, Cools en Strauss; de heer Carlier, beheerder der Nationale Bank en de consul-generaal van Spanje, de heer Francisco Sebra y Saiz, als deken van het consulaire korps.

Het was 5 uur in den morgen.

Het zal wel niet vaak zijn voorgekomen, dat de burgerlijke overheid van een der machtigste vestigen der wereld voor eene even hachelijke taak heeft gestaan.
Twee oplossingen lagen voor de hand, ofwel men zou de gebeurtenissen afwachten, met de zekerheid der voortduring van het bombardement en de kans op een geweldigen inval misschien, ofwel handelen uit naam van de eenige te Antwerpen aanwezige autoriteit, de burgerlijke overheid.
Beide oplossingen boden bezwaren. Maar tegenover het bombardement dat voortging, de branden en het gebrek aan middelen om het vuur te bestrijden, viel er niet te aarzelen. er was geen uur te verliezen. Eenige bommen meer en eene windvlaag waren voldoende om onherstelbare rampen te stichten. er dienden onverwijld stappen aangewend om het bombardement te doen ophouden: tot dien prijs alleen kon de stad van een gewissen ondergang gered worden; ondergang die trouwens zonder eenige baat voor 's lands verdediging zou geschied zijn.

De toestand werd rijpelijk overwogen en besproken. Eindelijk werd er besloten, dat eene afvaardiging, samengesteld uit burgemeester De Vos , den heeer franck, voorzitter en den heer Rijckmanns, ondervoorzitter der Intercommunale Commissie, waarbij zich de konsul-general van Spanje welwillend aansloot, zich naar den Duitschen opperbevelhebber zou begeven om te trachten het bombardement te doen staken.

Terwijl deze beraadslagingen plaats hadden, was de brug over de Schelde vernield geworden. Het Belgische leger had hiermede voorsprong genoeg om zich in veiligheid te brengen, althans indien vanuit de richting van Dendermonde de aftocht niet werd afgesneden. Ondertusschen woedden de branden en het leek niet mogelijk het gevaar nog te laten verergeren. Een korten tijd was er in het bombardement een zekere verstilling