Dagboek RaphaŽl Waterschoot diverse overgenomen artikelen
In memoriam door E.H Nobels almoezenier met plechtige mis door almoezenier Pert 16 05 1915


Vorige pagina | Indexpagina | Volgende pagina

Het kruis, het eerekruis het flikkerde voor zijne oogen als het opperste loon zijner dapperheid wanneer hij bij 't schuifelen der gevaren den hachelijken plicht moest volstaan, de aangewezen plaats te bekleden en den grond te bewaren die bedreigd was.
Het kruis van den lijdenden God, het was hen tot een toonbeeld van de hoogste naastenliefde. Wanneer hij door vrees aangetast werdt en wijken zou voor de nakende dood dan sprak het hem van de hoogste liefde van hem die zijn leven veil heeft voor zijne vrienden. Wanneer hij angstig de duistere toekomst inzag, dan sprak het hem van de vergiffenis der fouten, door de liefde en van de verrijzenis uit den dood.
Betrouwen kwam in zijne harte en hij viel op het eereveld. Daarom prijkt thans het kruis op het graf onzer helden als een teeken van hoop en betrouwen.
Soldaten wanneer gij teruggeroepen tot den strijd, in het veld die kruiskens zult groeten gedenk dan uwe broeders die daar rusten. Bidt voor hen, dat God hen schenke den vrede in het lommer van het kruis, den vrede dien zij betrachten bewerkt hebben door hun offer, den vrede niet in het Vaderland waarvoor zij vielen, maar in het Vaderland van hierboven dat onvergankelijk is.
Bidt voor hen en dat hun voorbeeld u den moed geve om uwen plicht te volbrengen. Wat zij deden kunt gij ook. Waar zij vielen voor volk en land moogt gij niet deinzen. Wanneer eerlang uwe zegenpralende legerscharen de geliefde moedersteden zullen doortrekken en dit uwe ouders uwe vrouwen en kinderen zult omhelzen vergeet dan dezen niet die u dit geluk hebben verworven. Maar dat mede u ons dankbaar volk, als in bedevaart naar deze velden stroome waar het blanke eerekruis het graf bewaart onzer dapperen en dat het leere aldaar hoe de trouw aan de plicht.
De liefde aan den Vadergrond en 't betrouwen in Godshuis Onsterfelijk zijn.. link